5-8-2004 Terug naar Bagamoyo
De laatste week van juli waren we een week terug in Bagamoyo. Er stond één nieuw project op de planning – een computerlokaal voor een middelbare school – en we hebben onze ‘oude’ projecten en contacten een jaar na dato weer opgezocht.
Project Bagamoyo Secondary School
Het belangrijkste doel van deze week was om Bagamoyo Secundary School van een computerlokaal te voorzien. Via de mail en met de hulp van Jamani vrijwilliger Jolien Termorshuizen die in Bagamoyo bij ADEM werkte, was het contact met de school ergens in mei gelegd. Het hoofd van de school had via een brief laten weten dat zij zeer gelukkig waren met ons voornemen de school van computers te voorzien. Bovendien zouden zij aan alle voorwaarden voldoen die wij gesteld hadden: een geschikt en inbraakvrij lokaal, opname van computeronderwijs in het curriculum, een goede computerleraar en zelf een plan om het lokaal te onderhouden. Tot onze blijdschap hadden ze Adbeel Kitungwa, natuurkundeleraar op die school, aangewezen als computerleraar. We hadden Adbeel al twee jaar geleden leren kennen als een enthousiaste en leergierige computergebruiker. Bovendien heeft hij ons afgelopen jaar geholpen met een vertaling van Jamani’s Guide in het Swahili. Via de mail had hij ons al laten weten enorm blij te zijn met het project en zijn nieuwe functie. Van de andere kant waren wij blij dat we iets voor hem terug konden doen, en dat de school bovendien nu beschikte over een goede computerleraar.
Toekomstig computerleraar Adbeel Kitungwa en Jolien Termorshuizen en Paul Flier van Jamani bij de ingang van bagamoyo Secondary School
Het eerste wat ons te doen stond was bekijken of het computerlokaal inderdaad geschikt was. We waren vantevoren keihard geweest in onze boodschap: Als het lokaal op 25 juli niet voldoet, zijn we gewoon weer weg en komen er geen computers. Niet zo vriendelijk en afrikaans wellicht, maar we hadden geen keuze én het werkte! Een keurig ingericht en schoon lokaal stond klaar en er was een stalen deur aangebracht voor de beveiliging.
De volgende dag zijn we de computers gaan halen met de Daladala van Douglas, een oude bekende, die daar een mooi centje mee kon verdienen. Jolien had vantevoren met East African Computers de specificaties doorgenomen en de prijs onderhandeld. Het zouden 15 Pentium-II computers worden, 400MHz, minimaal 4Gb Harddisk en CD-ROM speler, compleet met monitor, muis en toetsenbord, voor 175 dollar per stuk. Een computer was voor Adbeel thuis bestemd, de rest voor de school. Om Adbeel zoveel mogelijk verantwoordelijk te maken, lieten we hem samen met Marjolijn alle computers testen en de garantiebepalingen doornemen bij East African.
Onderwijl ben ik met Jolien en Douglas de stad ingegaan om een stabilizer te kopen, waarmee de stroomvoorziening voor de computers gestabiliseerd kan worden, iets wat de levensduur van de pc’s op het stroomnet van Bagamoyo aanzienlijk zal verlengen. Het zou beter geweest zijn om elke PC van een UPS te voorzien, maar de kosten daarvan waren ongeveer 15 keer zo hoog als deze optie en dat paste niet in het budget. Bovendien gaan UPS systemen bij ondeskundig gebruik snel kapot en is een stabilizer in dat opzicht veel duurzamer. Daarna zijn we langs DiLES gereden in Kariakoo, een van onze distributeurs van Jamani’s Guide to Computers, om 300 exemplaren voor de school op te pikken. Eenmaal terug bij East African was alles getest en werden de 15 PC’s samen met de 5 mensen die mee waren in de Daladala gepropt, en het paste!
Terwijl de chauffeur zijn uiterste best deed de kuilen in de weg naar Bagamoyo te ontwijken, probeerde ik achterin de spullen op hun plaats te houden wanneer dat niet geheel lukte. Na twee uur arriveerden we bij de school; het was inmiddels avond geworden.
Geen ceremonies alstublieft!
Het hoofd van de school was ons bijzonder erkentelijk en wilde dat tonen door de volgende dag iets van een ceremonie te organiseren: alle leraren en leerlingen zouden bij elkaar gehaald worden terwijl wij van Jamani iets zouden mogen vertellen. Dat hebben we resoluut geweigerd. We vertelden dat we het een uitstekend idee vonden om iedereen bij elkaar te halen en te vieren dat er nu een computerlokaal op de school was. Het feit echter dat het een donatie betrof van een paar blanken is daarbij in onze ogen irrelevant en heeft eerder een negatieve dan een positieve invloed op de leerlingen. Bovendien, zo gaven we aan, waren wij alleen maar het doorgeefluik voor het geld dat bijeen was geschaatst door leerlingen van de Rientjes Mavo in Maarsen. In zijn algemeenheid hanteert Jamani het standpunt dat het resultaat van hulp alleen maar beter wordt naarmate het onzichtbaarder wordt verleend.
Nadat alle computers op school uitgeladen waren, boden we het hoofd van de school symbolisch één exemplaar van Jamani’s Guide met de boodschap dat er in totaal 300 Guides voor de school beschikbaar waren. Met dat beetje ceremonie moest hij het wat ons betreft maar doen.
De volgende dag om 9:00 zouden we de computers gaan installeren. Ik was blij verrast toen bleek dat Adbeel gedaan had wat ik stiekum gehoopt had: Hij had zelf alle computers al geinstalleerd dus we traden binnen in een compleet operationeel computerlokaal! Het enige wat we nog wilden doen was twee Jamani’s Guides op de muur plakken, zodat al het lesmateriaal voor iedereen zichtbaar was. Yes, mooi project en veel mensen blij gemaakt! Dank jullie wel, leerlingen van de Rientjes Mavo!
Kijk voor meer foto’s en een korte projectbeschrijving bij het project ICT at Bagamoyo Secondary School
Project Marian School
Dankzij de uitstekende voorbereidingen van Jolien en Adbeel, waren we er wonderwel in geslaagd het nieuwe project binnen een dag af te ronden. Tijd dus om de projecten van vorig jaar te bezoeken. Eerst hebben we een bezoek gebracht aan de missiepost, waar we gelukkig Father Bayo tegen het lijf liepen. Deze vertelde dat onze centrale monitorfaciliteit in het computerlokaal van Marian School nog altijd prima dienst deed. De Japanse computerlerares was gelukkig vrij snel na ons vertrokken en de biologieleraar Carlos had haar taken overgenomen. Wederom goed nieuws, aangezien Carlos toen de enige was die echt interesse had voor computers en er bovendien nuttige dingen mee deed.
Leerzame ervaring bij BLACC
Een bezoekje aan BLACC stemde ons minder vrolijk. Van de 6 computers die we er vorig jaar neergezet hadden, waren er nog twee volledig in gebruik. Twee waren er kapot en twee anderen al veel te lang naar Dar es Salaam voor reparatie. De directrice was zeer verheugd ons te zien en zinspeelde direct op nieuwe computers. In eerste instantie voelden we daar weinig voor, omdat we het idee hadden dat zij weinig had ondernomen om het lokaaltje up-to-date te houden. Misschien moesten we het er maar bij laten, met alle negatieve energie daaromheen.
Later bedachten we dat de fout eerder bij ons lag. We wisten dat er binnen BLACC geen computerkennis aanwezig was. Daarom hadden wij destijds een partij aangedragen en betaald die voor het onderhoud zou zorgen. De directrice had verteld dat deze moeilijk bereikbaar bleek te zijn en dat ie weinig had gedaan. Helaas hadden wij inmiddels dezelfde ervaring met deze club.
Bovendien was het doel van dit project niet zozeer geweest een sustainable computerlokaal te realiseren; daarvoor waren de randvoorwaarden bij voorbaat niet voldoende. Nee, het doel was om jonge ondernemers de kans te geven computervaardigheden op te doen. Al pratend en denkend hebben we besloten het project te blijven steunen. We wisten gelukkig dat er bij ADEM inmiddels een zeer bekwame computer technicus werkte, ene meneer Kagaali, die destijds ook de ingezamelde PC’s had klaargemaakt voor de teacher colleges. In overleg met de nieuwe directeur van ADEM, Mr. Masunzu, een goede bekende van ons, hebben we het volgende geregeld: Kagaali gaat onderzoeken welke computers van BLACC nog wel bruikbaar zijn, waarvoor we hem vergoeden. Zodra we dat weten, koopt Masunzu 2, 3 of 4 nieuwe tweedehands computers voor 120 dollar bij COSTECH en brengt ze naar BLACC. Vervolgens houden ze daar een oogje in het zeil en Kagaali beschikbaar in geval van problemen. Het geluk is dat Masunzu de directrice van BLACC goed kent en haar graag wil helpen. Dus uiteindelijk toch een positieve wending gegeven aan een aanvankelijke teleurstelling.
Gesprek over toekomstige samenwerking met de heer Steven Masunzu, Acting Chief van ADEM (Agency for the Development of Educational Management) in Bagamoyo.
Toekomstige samenwerking PC's
’s Avonds nodigden we Masunzu uit bij Traveller’s Lodge om bij te praten.
Onder andere over onze actie vorig jaar, toen we 40 gebruikte computers in Nederland ingezameld hadden. ADEM had ze uiteindelijk, nadat wij reeds naar Nederland waren teruggekeerd, bij de douane opgehaald, geschikt gemaakt en verspreid naar teacher colleges. Ik polste of zij wellicht interesse hadden in meer computers, zowel voor zichzelf als voor teacher colleges en middelbare scholen. Omdat ons eerdere contact met TCLSS, een club die scholen van computerlabs voorziet, zeer moeizaam verlopen was, waren we op zoek naar een andere partner. En ADEM had zich in deze rol al een keer bewezen. We waren dan ook erg blij dat Masunzu direct aangaf dat computers zeer welkom waren. Kortom, we gaan op volle kracht PC’s inzamelen zodat we straks een volle container naar ADEM kunnen sturen. Echter, hiervoor hebben we wel PC’s en extra fondsen nodig, voor het transport. Dus wie nog iemand weet om dit project te steunen...graag!
Een kort weekje!
Het was vreemd en voelde zelfs een beetje ongemakkelijk, om slechts een weekje te hebben op de plek waar we een jaar gewoond hadden. Waar we voorheen altijd de instelling hadden 'ach, dat komt wel', moesten we nu een strakke planning hanteren om alles af te krijgen wat we wilden doen. Waarom dan maar een week? Tja, we hadden 'slechts' 4 weken vakantie ter gelegenheid van onze huwelijksreis. De eerste week hebben we het prachtige Ethiopië in vogelvlucht bekeken en de rest van de tijd wilden we een aantal andere dingen doen in Tanzania: een bezoek aan Mariëlle Beusmans in Olkokola vlakbij Mount Meru; een safari naar Lake Manyara en de Serengeti met als eindpunt Mwanza; en tenslotte een verblijf van enkele dagen aan het ontzagwekkende Victoriameer. Nadat we daar in volle teugen van genoten hadden, bleef er nog een week over in Bagamoyo. Gelukkig genoeg om een nieuw project succesvol af te ronden en oude vrienden en bekenden opnieuw te ontmoeten.
Paul
| Lid worden of sponsoren? Klik hier, elke bijdrage is zeer welkom!
Jamani is aan-
gesloten bij:
Met dank aan alle leden van Jamani en:
|
